ELFRING
„Genoemd naar een plek bij elzenbomen aan het water”
Mijn achternaam Elfring verwijst naar een omheind erf tussen de elzenbomen — pure Twentse plattelandsgeschiedenis!
De betekenis van de achternaam ELFRING
Elfring is een plaatsnaam-achternaam: hij verwijst naar een woonplek bij een 'els(en)ring' of 'elfring', een omheind of ringvormig stuk grond begroeid met elzen. De naam ontstond zoals veel Nedersaksische achternamen doordat een familie de naam van hun erf of buurtschap overnam.
Het familiewapen van ELFRING
„Geworteld waar de grens verbindt”
Doorsneden van goud en groen; rechts een gevlochten ring van eikentakken (van groen) waarin een zilveren zesster geplaatst is, links een golvende zilveren dwarsbalk.
De naam Elfring ontstond in het grensgebied tussen Nederland en Duitsland, in streken als Twente en de Achterhoek, waar achtervoegsels als "-ring" eeuwenlang werden gebruikt om herkomst aan te duiden: van een hoeve, een gehucht of een voorvader. Het element "elf" verwijst hier niet naar het getal, maar naar het oudere Germaanse "alf" of "elb", een spoor van namen die ooit begonnen met "Adel-", wat edel of nobel betekent. Zo droeg de eerste Elfring waarschijnlijk de herinnering aan een adellijke voorvader of een bijzondere plek, vastgelegd als toenaam lang voordat de Franse burgerlijke stand in 1811 de naam definitief maakte. Het is een naam van grensland: van boerenerven die niet wisten of ze bij het ene rijk of het andere hoorden, en die daardoor hun eigen, hechte identiteit vormden.
Het schild is doorsneden van goud en groen, de kleuren van vruchtbaar boerenland en de eikenbossen die de grensstreek kenmerken. Rechts staat een gevlochten ring van eikentakken, een directe verwijzing naar het achtervoegsel "-ring" én naar de eikenboom als symbool van standvastigheid en een lang gedragen adellijke herinnering; daarbinnen prijkt een zilveren zesster, een verwijzing naar het element "elf" – niet als telwoord, maar als glinsterend spoor van het oude "adel"-begrip, een sterretje van nobele afkomst dat door de eeuwen is blijven schijnen. Links golft een zilveren dwarsbalk, die de rivier of grens tussen de twee landen verbeeldt waar de familie generaties lang heeft gewoond en waaraan zij haar naam ontleent. De motto "Geworteld waar de grens verbindt" vat dit alles samen: een familie die niet verdeeld werd door de grens, maar er juist wortel schoot en verbondenheid vond tussen twee landen, twee kleuren, één naam.
De geschiedenis van de naam ELFRING
De achternaam Elfring vindt zijn oorsprong waarschijnlijk in het Nederlands-Duitse grensgebied, met name in regio's als Twente, Achterhoek en delen van Noordwest-Duitsland, waar namen met de uitgang "-ring" van oudsher voorkomen. Etymologisch wordt de naam vaak verklaard als een samenstelling van "elf" en "ring". Het element "elf" kan verwijzen naar het getal elf, maar wordt in oudere Germaanse naamgeving ook geassocieerd met "alf" of "elb", wat in verband kan worden gebracht met mythische wezens (elfen) of met een verbastering van persoonsnamen die begonnen met "Adel-" (edel). De uitgang "-ring" is een typisch achtervoegsel in Germaanse achternamen dat vaak duidt op afkomst van een bepaalde plaats, boerderij of nederzetting, en soms ook functioneerde als patroniem, wat zoveel betekent als "zoon van" of "afstammeling van". Elfring zou dus oorspronkelijk kunnen verwijzen naar iemand die woonde bij een plaats genaamd "Elf" of een gehucht met een vergelijkbare naam, dan wel afstammen van een voorvader met een naam die het element "elf" bevatte.
In historisch opzicht behoort Elfring tot de categorie achternamen die pas na de invoering van de Franse burgerlijke stand in 1811 in Nederland definitief werden vastgelegd, hoewel de naam als toenaam of geografische aanduiding mogelijk al eeuwen eerder in gebruik was binnen boer