DE VAAL
„Genoemd naar de rivier de Waal in Gelderland”
🎨 Het familiewapen van DE VAAL wordt opnieuw getekend.
Kom over enkele minuten terug om het te bekijken.
Mijn achternaam verwijst waarschijnlijk naar de rivier de Waal — mijn voorouders woonden letterlijk aan het water!
De betekenis van de achternaam DE VAAL
'De Vaal' is een verbastering van 'De Waal' en verwijst hoogstwaarschijnlijk naar iemand die aan de rivier de Waal woonde of vandaan kwam. Het is een plaatsnaam-achtige achternaam, ontstaan om mensen te onderscheiden naar hun herkomst.
Het familiewapen van DE VAAL
„Vaal van kleur, vast van aard”
In zilver een golvende schildvoet van tenné (kale aarde), waarin een wolfskop van sabel, van voren aanziend, tussen twee dorre boompjes van natuurlijke kleur, aan weerszijden een derde, alles vergezeld gaand in het schildhoofd van geen verder beeld; helmteken: een wolfskop als op het schild, gedekt met een wrong van zilver en tenné, dekkleden van zilver en tenné.
De naam "De Vaal" is ontstaan als een bijnaam voor iemand met een bleke, dofgrauwe gelaatskleur of vaalgekleurd haar — een kenmerk dat in de Lage Landen sinds de late middeleeuwen werd gebruikt om mensen te onderscheiden wanneer voornamen alleen niet meer volstonden. Sommige genealogen wijzen ook op een mogelijke locatieve herkomst: wonen bij een "vale", een kaal en onvruchtbaar stuk land. Vanaf de zestiende eeuw duikt de naam op in kerkelijke en notariële archieven in Noord-Brabant, Zuid-Holland en Zeeland, streken waar het dagelijks bestaan vaak verbonden was met landbouw en visserij — een leven dichtbij de grond, de getijden en het weer, dat sporen achterliet in huid en haar.
Het schild toont een zilveren veld, bewust ingekleurd met een dof, vaal karakter in plaats van een zuiver blinkend zilver — de kleur die de naam zelf beschrijft. Onderaan ligt een golvende schildvoet van tenné, kale aarde die verwijst naar het "vale" onvruchtbare terrein waarvan de naam mogelijk zijn oorsprong nam. Daarin en daarboven staan drie dorre, bladerloze boompjes: standvastige gestalten die, ondanks een schrale bodem, toch wortel hebben geschoten en generatie na generatie zijn blijven staan. De wolfskop, van voren aanziend en in een gedekte, ashen tint weergegeven, verbeeldt het bleke, vaalgekleurde gelaat dat de eerste drager van de naam zijn bijnaam gaf — een dier bovendien bekend om zijn vermogen te overleven op schrale grond. Het helmteken herhaalt deze wolfskop, wrong en dekkleden in zilver en tenné houden de kleuren van het schild vast, en de zinspreuk "Vaal van kleur, vast van aard" verbindt het uiterlijke kenmerk dat de naam ooit gaf aan de innerlijke standvastigheid die de familie door de eeuwen heen heeft gedragen.