CARMIGGELT
„Nederlandse familienaam met wortels in een plaatsnaam”
Mijn achternaam Carmiggelt verwijst waarschijnlijk naar een verdwenen plekje in het Nederlands-Duitse grensgebied!
De betekenis van de achternaam CARMIGGELT
Carmiggelt is vermoedelijk een herkomstnaam, verwijzend naar iemand die afkomstig was uit een plaats of buurtschap met een naam als 'Carmiggelt' of een variant daarvan in het Nederlands-Duitse grensgebied. De naam duidt dus oorspronkelijk op de plek waar iemand woonde of vandaan kwam, zoals veel oude familienamen in die regio.
Het familiewapen van CARMIGGELT
„Land en woord verbonden”
Doorsneden: I van azuur, beladen met drie zilveren zesster-mullets naast elkaar geplaatst; II van sinopel, beladen met een golvende dwarsbalk van zilver, waarover in het midden een gouden ganzenveer, de punt de golvende balk rakend.
De familienaam Carmiggelt behoort tot die groep Nederlandse achternamen waarvan de oorsprong niet volledig is gedocumenteerd, maar die vermoedelijk teruggaat op een toponymische aanduiding: een streek, een landgoed of een stuk grond, zoals wel vaker verscholen ligt achter uitgangen als "-gelt", een klank die in het Nederlandse en Vlaamse taalgebied verband houdt met oude Germaanse woorden voor land of gebied. Pas na de invoering van de Burgerlijke Stand rond 1811 werd een dergelijke naam vast en officieel, toen menig gezin in Zuid-Holland en omstreken voor het eerst een achternaam liet registreren die voortaan geslacht na geslacht zou worden doorgegeven. Wat ooit een aanduiding van grond en plaats was, groeide in de twintigste eeuw uit tot een naam met een geheel eigen literaire klank, dankzij Simon Carmiggelt, wiens dagelijkse observaties in "Kronkel" het gewone leven onsterfelijk maakten en de naam ver buiten de eigen streek bekend maakten.
Dit nieuw ontworpen wapen brengt beide lagen van de naam samen. Het schild is doorsneden: het bovenste veld van azuur draagt drie zilveren sterren (mullets), die als vaste bakens aan de hemel de continuïteit van geslacht op geslacht verbeelden, terwijl het onderste veld van sinopel — het groen van akker en weide — verwijst naar het land waaraan de naam ontleend lijkt te zijn. Over dit groene veld loopt een golvende zilveren dwarsbalk, het beeld van een stroom of waterscheiding die door oude tijden heen de grens van het land markeerde. In het midden, waar hemel en aarde elkaar raken, staat een gouden ganzenveer, de punt de golvende lijn beroerend: een eerbetoon aan de latere naamdrager Simon Carmiggelt, wiens pen het alledaagse tot literatuur verhief, en een zinnebeeld dat het oorspronkelijke land nooit is verloren maar is voortgezet in het geschreven woord. De spreuk "Land en woord verbonden" vat deze twee erfenissen samen: de grond waaruit de naam ontstond, en de taal waarmee zij later werd gedragen.
De geschiedenis van de naam CARMIGGELT
De achternaam Carmiggelt is een zeldzame Nederlandse familienaam waarvan de exacte etymologische oorsprong niet volledig gedocumenteerd is, maar die vermoedelijk teruggaat op een toponymische oorsprong, zoals bij veel Nederlandse achternamen die zich in de vroegmoderne tijd vormden. De naamgeving in Nederland kreeg pas echt structuur na de invoering van de Burgerlijke Stand onder Napoleon rond 1811, toen veel families verplicht werden een vaste achternaam te kiezen of te laten registreren. Namen die eindigen op "-gelt" of vergelijkbare klankcombinaties wijzen vaak op een verband met een plaatsnaam, een landgoed of een streek in de Nederlandse of Vlaamse regio's, mogelijk gerelateerd aan een oude Germaanse benaming voor land of gebied. De naam wordt vooral geassocieerd met de provincie Zuid-Holland en omliggende gebieden, waar Nederlandse familienamen met dergelijke uitgangen relatief vaker voorkwamen, al ontbreken uitgebreide historische bronnen die de precieze wortels tot in details verklaren.
Historisch gezien is de naam Carmiggelt vooral bekend geworden dankzij Simon Carmiggelt (1913-1987), een van de meest geliefde en invloedrijke Nederlandse schrijvers en columnisten van de twintigste eeuw, die met zijn dagelijkse column "Kronkel" in Het Parool decennialang het Nederlandse lezerspubliek wist te boeien met scherpzinnige observaties over het alledaagse leven. Door zijn literaire nalatenschap, waarvoor hij in 1957 als eerste columnist de P.C. Hooft-prijs ontving, is de naam Carmiggelt onl
