BUREMA
„Boerderij bij het moeras: een naam uit het Groningse land”
Mijn achternaam Burema komt van een boerderij in Groningen - ik draag letterlijk een stukje grond met me mee!
De betekenis van de achternaam BUREMA
Burema is een Groningse (Ommelander) plaatsnaam-achternaam, gevormd uit 'bure' (boerderij, buurschap) en het achtervoegsel '-ma' dat 'wonend bij' of 'afkomstig van' betekent. De naam duidt dus iemand aan die van een bepaalde boerderij of buurtschap kwam.
Het familiewapen van BUREMA
„Gegrondvest op eigen erf”
Doorsneden golvend van groen en goud, boven een gouden terp met éénbeukige hoeve, onder twee golvende dwarsbalken van azuur.
De naam Burema behoort tot een oude Friese en Groningse familie van namen die eindigen op "-ema", een uitgang die "afkomstig van" of "behorend tot" betekende. De stam "Bure" verwijst naar een boerderij, terp of gehucht in de Ommelanden van Groningen, waar een geslacht zich generaties lang vestigde en de naam van hun woonstede als eigen naam overnam — pas na 1811-1812, met de invoering van de Burgerlijke Stand, werd deze naam wettelijk vastgelegd, al droeg de familie de band met haar erf in feite al eeuwen daarvoor.
Het schild is golvend doorsneden van groen en goud, een verwijzing naar het vlakke, waterrijke land van Groningen en Friesland waarin de familie wortelde. In het groene bovenveld staat een gouden terp met hoeve: de terpheuvel die bescherming bood tegen het water en de vaste woonstede waaraan de naam Burema letterlijk ontleend is. In het gouden ondervlak liggen twee golvende azuren dwarsbalken, de sloten en waterlopen die het land doorsneden en die generatie op generatie moesten worden beheerst om te kunnen boeren. Boven het schild draagt de stalen toernooihelm een wrong van groen en goud waaruit een gouden korenaar met twee stengels opstijgt, de oogst die het bestaan op de terp mogelijk maakte. De spreuk "Gegrondvest op eigen erf" vat de kern van de naam samen: een familie die haar identiteit, generatie na generatie, ontleende aan de vaste grond waarop zij stond.
De geschiedenis van de naam BUREMA
De achternaam Burema is een typisch Friese en Groningse familienaam die behoort tot de categorie namen met het suffix "-ema", een kenmerkend achtervoegsel dat in het noorden van Nederland veelvuldig voorkomt. Dit suffix, dat oorspronkelijk "afkomstig van" of "behorend tot" betekende, werd vaak toegevoegd aan de naam van een boerderij, terp of woonplaats waar een familie generaties lang gevestigd was. De stam "Bure" verwijst waarschijnlijk naar een oude boerderijnaam of heemnaam, mogelijk gerelateerd aan het woord "buur" (in de betekenis van nederzetting of gehucht) of aan een persoonsnaam die in de vroege middeleeuwen gangbaar was in de Ommelanden van Groningen. Namen met de -ema uitgang ontstonden doorgaans doordat bewoners de naam van hun woonstede overnamen als familienaam, een praktijk die kenmerkend was voor de agrarische samenleving in Friesland en Groningen.
De geschiedenis van de naam Burema is nauw verbonden met de vroegmoderne periode, toen in de Nederlandse gewesten pas vanaf de negentiende eeuw, na de invoering van de Burgerlijke Stand onder Napoleon in 1811-1812, familienamen wettelijk verplicht en vastgelegd werden. Vóór die tijd gebruikten families in het noorden van Nederland vaak wisselende patronymica, maar geslachten die al langer aan een bepaalde hoeve of plaats verbonden waren, droegen soms al eeuwenlang een vaste naam als de hunne. Burema komt vooral voor in de provincies Groningen en Friesland, waar het geslacht zich door de eeuwen heen vertakte en verspreidde, met concentraties in landbouwgemeenschappen. Opmerkelijk is dat de naam, net als veel andere -ema namen, een sterke
