BOTTING
„Zoon van Botto: een oude Germaanse voornaam als familienaam”
Mijn achternaam Botting betekent letterlijk 'zoon van Botto' – een naam die al meer dan duizend jaar meegaat!
De betekenis van de achternaam BOTTING
Botting is een patroniem en betekent zoveel als 'zoon van Bott(a)' of 'zoon van Botto', een Oud-Engelse of Germaanse voornaam die mogelijk 'boodschapper' of 'gebieder' betekende. De uitgang '-ing' is Oud-Engels voor 'afstammeling van' of 'behorend bij'.
Het familiewapen van BOTTING
„Uit de stronk, nieuw leven”
Van sabel en sinopel doorsneden; boven drie zespuntige sterren van goud, beneden een gekapte eikenstronk van goud met drie ontspruitende bladeren.
De naam Botting is een patroniem uit het vroegmiddeleeuwse Engeland: het achtervoegsel "-ing" betekende "zoon van" of "behorend tot", en werd hier verbonden aan Bott, een verkorte vorm van Germaanse namen als Botolph of Botwine die onder de Angelsaksen gangbaar waren vóór de Normandische verovering van 1066. Sommigen brengen de naam ook in verband met het Middelengelse woord voor een korte, stevige gestalte — een bijnaam die in de dorpen van Sussex en Kent, waar de eerste vermeldingen van de naam in belastingregisters en parochiearchieven van de 13e en 14e eeuw opduiken, aan een landbouwer of ambachtsman kleefde en uiteindelijk aan zijn nageslacht werd doorgegeven. Generaties lang bleven de Bottings verbonden aan het land: kleine grondbezitters en handwerkslieden die, zoals zovele Engelse geslachten, vanaf de 17e eeuw ook naar Noord-Amerika, Australië en andere delen van het Gemenebest uitwaaierden, terwijl de naam in haar kern van oorsprong zeldzaam en herkenbaar bleef.
Het schild is doorsneden in sabel en sinopel, zwart en groen, om deze twee lagen van de naam te verbeelden: de duisternis van de vroege, half vergeten oorsprong in Bott en Botolph, en het levende groen van het land waarop de familie generaties lang werkte. In het zwarte veld staan drie zespuntige sterren van goud, die de blijvende herinnering aan de voorvaderlijke naam en de gestage overdracht van vader op zoon door de "-ing" symboliseren — drie punten van licht die de duisternis van de vergeten geschiedenis doorboren. In het groene veld rust een gekapte eikenstronk van goud waaruit drie bladeren ontspruiten: de stronk verwijst naar de korte, stevige gestalte die aan de bijnaam Bott werd toegeschreven en naar de families die als grondbezitters wortelden in de aarde van Sussex en Kent, terwijl de ontspruitende bladeren de voortzetting van het geslacht verbeelden, telkens weer nieuw leven uit oude wortels. De wapenspreuk "Uit de stronk, nieuw leven" vat deze belofte samen: hoe bescheiden en gekortwiekt de oorsprong ook was, uit die stevige stam is telkens weer nieuwe groei ontstaan, tot in de verre landen waarheen de naam Botting uiteindelijk is gereisd.
De geschiedenis van de naam BOTTING
De achternaam Botting vindt zijn oorsprong in Engeland en behoort tot de categorie patroniemen, wat betekent dat de naam oorspronkelijk verwees naar "zoon van Bott" of "afstammeling van de familie Bott". De uitgang "-ing" is een typisch Oud-Engels achtervoegsel dat "zoon van" of "behorend tot" aanduidt, en werd veelvuldig gebruikt in de vroegmiddeleeuwse periode om familiebanden of afkomst aan te geven. De voornaam Bott zelf wordt beschouwd als een verkorte vorm van Germaanse namen zoals Botolph of Botwine, namen die populair waren onder Angelsaksische bevolkingsgroepen vóór de Normandische verovering. Sommige etymologen suggereren ook een mogelijke link met het Middelengelse woord voor een korte, stevige persoon, wat zou duiden op een bijnaam die later tot een familienaam evolueerde.
Geografisch gezien wordt de naam Botting voornamelijk geassocieerd met de zuidelijke graafschappen van Engeland, met name Sussex en Kent, waar de vroegste schriftelijke vermeldingen van de naam teruggevonden zijn in middeleeuwse belastingregisters en parochiearchieven vanaf de 13e en 14e eeuw. In deze periode vestigden families met deze naam zich voornamelijk als landbouwers, ambachtslieden en kleine grondbezitters binnen lokale gemeenschappen. Door de eeuwen heen verspreidde de naam zich geleidelijk naar andere delen van Engeland en, met de latere emigratiegolven vanaf de 17e eeuw, ook naar Noord-Amerika, Australië en andere delen van het Britse Gemenebest. Tegenwoordig blijft Botting een relatief zeldzame achternaam die vooral in Engelssprekende landen voorkomt, en genealogisch onderzoek toont aan dat veel