BEKKERING
„Genoemd naar een woonplaats bij een beekje”
Mijn achternaam betekent zoiets als 'die bij de beek woont' — heerlijk landelijk!
De betekenis van de achternaam BEKKERING
Bekkering is een plaatsnaam-achternaam die iemand aanduidde die woonde bij of afkomstig was van een plek met de naam 'Bekkering', letterlijk verwant aan 'beek' (een stromend watertje). De achtervoeging '-ing' verwijst in Oost-Nederlandse plaatsnamen vaak naar een nederzetting of erf, dus de naam betekent zoiets als 'behorend bij de beek'.
Het familiewapen van BEKKERING
„Bij de beek, van het brood”
Golfsgewijs doorsneden van azuur en zilver, in het zilver twee gouden bretzels naast elkaar geplaatst, in het azuur een gouden zesster.
De naam Bekkering ontstond vermoedelijk in de late middeleeuwen in het noordoosten van Nederland — in Overijssel, Drenthe of Groningen, streken waar namen op "-ing" van oudsher wijzen op afkomst of verbondenheid met een erf. De stam "Bekker" verwijst waarschijnlijk naar het beroep van bakker, zoals dat in de Oost-Nederlandse dialecten werd uitgesproken, óf naar iemand die woonde bij een beek. Vaak droeg destijds een boerderij of erf zelf al de naam "Bekkerhof" of iets vergelijkbaars, gelegen aan het water of bij een familie van bakkers, en ging deze naam vervolgens over op de bewoners en hun nakomelingen — zo verbond het "-ing" achtervoegsel de latere geslachten voorgoed met die ene plek en dat ene ambacht.
Het schild is golfsgewijs doorsneden van azuur en zilver: de golvende lijn verbeeldt de stromende beek waarnaar de naam mogelijk verwijst, nooit stilstaand, altijd voortgaand — een beeld van continuïteit door de generaties heen. In het zilveren bovendeel zijn twee gouden bretzels geplaatst, een rechtstreekse verwijzing naar het bakkersambacht dat aan de naam "Bekker" kleeft: goud als het graan en het gebakken brood, het dagelijkse werk waarmee een gezin werd gevoed en een naam werd gevestigd. Onderin, in het azuur, staat een gouden zesster, een teken van het erf zelf — de vaste plek bij het water waarnaar geslacht na geslacht kon terugkeren. De wapenspreuk "Bij de beek, van het brood" vat deze dubbele oorsprong samen: een familie die haar naam ontleent aan zowel het water waarbij zij woonde als het brood waarmee zij haar brood verdiende.
De geschiedenis van de naam BEKKERING
De achternaam "Bekkering" is een Nederlandse familienaam die vermoedelijk zijn oorsprong vindt in de noordoostelijke provincies van Nederland, met name in gebieden als Overijssel, Drenthe en Groningen, waar namen op -ing van oudsher veel voorkomen. Deze uitgang, afkomstig uit het Oudsaksisch, duidde oorspronkelijk op afkomst of verbondenheid: "zoon van" of "afkomstig van". De stam "Bekker" verwijst hoogstwaarschijnlijk naar het beroep van bakker, een variant van het woord "bakker" zoals dat in Oost-Nederlandse dialecten werd uitgesproken, of naar iemand die woonachtig was bij een beek (vergelijk het woord "beek"). De naam Bekkering zou dan letterlijk kunnen worden vertaald als "afstammeling van de bakker" of "die bij de beek woont", al is een eenduidige, wetenschappelijk vastgestelde herkomst niet met zekerheid te geven, zoals vaak het geval is bij dit type streeknamen.
Historisch gezien ontstonden dergelijke namen op -ing vaak in de late middeleeuwen en vroegmoderne tijd, toen boerderijen en erven een eigen naam droegen die vervolgens overging op de bewoners en hun nakomelingen. Het is dan ook waarschijnlijk dat de naam Bekkering oorspronkelijk verbonden was aan een specifiek erf of huis, de zogenaamde "Bekkerhof" of vergelijkbare benaming, gelegen nabij een beek of behorend aan een familie met een bakkersberoep. Bij de invoering van